Przewodniki

Rozstaw jarmużu

Rozstaw jarmużu powinien wynosić około 40–50 cm między roślinami w rzędzie oraz 50–60 cm między rzędami. To z pozoru tylko drobiazg, ale ma ogromne znaczenie dla plonów. Właściwy rozstaw gwarantuje duże, dorodne rośliny z kruchymi liśćmi; zbyt mały – sprawi, że jarmuż wyrośnie rachityczny, wiotki i będzie konkurował o miejsce, wodę oraz składniki pokarmowe.

Zalecane odległości sadzenia jarmużu

Uprawiając jarmuż w warzywniku, podniesionej grządce czy nawet w dużej donicy, można kierować się poniższymi zasadami dotyczącymi odległości:

Odległość między rzędami: Około 50–60 cm – pozwala to swobodnie plewić, podlewać czy zbierać plony bez ryzyka uszkodzenia roślin.
Odległość między roślinami w rzędzie (po pikowaniu): Około 40–50 cm. To ta ostateczna odległość decyduje, czy jarmuż wyrośnie zdrowy i bujny.
Odstępy przy bezpośrednim wysiewie nasion: Około 5–10 cm. Później należy wykonać przerywkę do docelowego rozstawu.
Głębokość siewu: Około 1–2 cm. W bardzo lekkiej ziemi można siać nieco głębiej, w ciężkiej – płycej.

Rozstaw można nieco dostosować do odmiany i warunków:

Niskie, zwarte odmiany: często wystarczy 35–40 cm między roślinami.
Standardowe odmiany kędzierzawe: 40–50 cm umożliwia liściom rozwinąć się w pełni.
Wysokie odmiany, jak np. jarmuż toskański: 45–60 cm; takie rośliny są wyższe i zajmują więcej miejsca.

W podwyższonych grządkach obowiązują te same zasady rozstawu, co w ziemi. Uprawiając jarmuż w donicy lub skrzynce balkonowej, każdej roślinie należy zapewnić pojemnik o głębokości i średnicy minimum 30 cm, tak aby korzenie mogły się prawidłowo rozwinąć.

Dlaczego odpowiedni rozstaw jarmużu jest tak ważny?

Jarmuż to naprawdę duża roślina – dorasta nawet do 60–80 cm wysokości i często osiąga podobną szerokość. Przy zbyt małym rozstawie korzenie będą ze sobą konkurować o wodę i składniki odżywcze, a liście nawzajem zacienią i ograniczą rozwój. W efekcie roślina daje drobne, blade liście i jest o wiele bardziej podatna na choroby.

Jeśli natomiast sadzonki jarmużu posadzisz zbyt rzadko, nie wykorzystasz całego dostępnego miejsca – plon będzie mniejszy. Odpowiedni rozstaw zapewnia każdej roślinie miejsce do rozwinięcia dużych, zdrowych liści i pozwala maksymalnie wykorzystać grządkę.

Właściwy odstęp pomiędzy roślinami poprawia też cyrkulację powietrza, ograniczając ryzyko chorób grzybowych – poczytaj więcej o tym w naszym wpisie choroby jarmużu.

Wysiew do gruntu i przerywka

Przy siewie nasion jarmużu bezpośrednio do gruntu, wysiewa się je znacznie gęściej, niż docelowy rozstaw jarmużu. Robi się tak celowo – zwykle nie wszystkie nasiona wykiełkują, niektóre sadzonki mogą być osłabione lub zniszczone przez szkodniki, np. pchełki ziemne. Przerywka, czyli usunięcie najsłabszych siewek, to ważny etap, aby rośliny mogły dalej swobodnie się rozwinąć.

Jak przerywać jarmuż:

Ziemia powinna być lekko wilgotna; jeśli jest sucha, podlej lekko miejsce przerywki – młode rośliny łatwiej wyjmuje się z wilgotnej gleby
Poczekaj, aż rośliny będą miały 5–10 cm wysokości i 2–3 prawdziwe liście
Usuń najsłabsze siewki, pozostawiając po jednej roślinie co 40–50 cm
Możesz uszczknąć siewki tuż nad ziemią albo delikatnie wysunąć je z gleby za liście, by nie uszkodzić sąsiadów

Przerwane siewki nie muszą się zmarnować! Młodziutkie kiełki jarmużu są chrupiące, delikatne i świetnie sprawdzą się jako mikroliście na kanapki lub do sałatki.

Pikowanie rozsady jarmużu

Jeśli przygotowujesz rozsadę w domu lub w szklarni, sadź ją do gruntu, gdy siewki osiągną 8–12 cm wysokości i posiadają 3–4 prawdziwe liście. Wtedy umieść rośliny bezpośrednio w docelowym rozstawie 40–50 cm, co pozwoli uniknąć późniejszego przerywania.

Pikowanie najlepiej przeprowadzić w pochmurny dzień lub pod wieczór – silne słońce może poparzyć młode sadzonki. Po posadzeniu podlanie jest niezbędne, a przez pierwsze tygodnie warto pilnować, by podłoże było stale wilgotne.

Więcej o całym procesie przeczytasz w artykule rozsada jarmużu.