Przewodniki

Nawożenie pasternaku

Pasternak to odporne warzywo korzeniowe o długim okresie wegetacji. Dlatego nawożenie pasternaku zwykle nie jest konieczne, jeśli gleba jest dobrze przygotowana. Nadmiar składników odżywczych, zwłaszcza azotu lub świeżego nawozu naturalnego, sprawia, że rośliny „pakują siły” głównie w liście, a nie w korzenie, co skutkuje bujną nacią i wykrzywionymi, rozgałęzionymi korzeniami.

W tym poradniku dowiesz się, kiedy i jak ewentualnie nawozić pasternak, jak niewiele potrzebuje on dodatkowego wsparcia, oraz na jakie objawy zwracać uwagę w trakcie sezonu.

Czy pasternak wymaga nawożenia?

W większości przypadków – nie, a jeśli już, to naprawdę minimalnie. Pasternak stopniowo rozbudowuje swój korzeń przez 5-7 miesięcy, pobierając składniki pokarmowe z dobrze zbilansowanej gleby. Wystarczy wymieszać nieco dojrzałego kompostu z ziemią przed wysiewem, aby rośliny miały wszystko, czego potrzebują do wykształcenia dorodnych, słodkich korzeni.

Pasternak należy do rodziny selerowatych (Apiaceae) – tak jak marchew, pietruszka czy seler. Wszystkie one mają jedną ważną zasadę: nie stosuj świeżego obornika. Świeży nawóz jest zbyt mocny i prowadzi do tworzenia grubych, rozgałęzionych korzeni o ostrym smaku. Dojrzały kompost natomiast jest odpowiedni i można go wprowadzić do gleby kilka tygodni przed siewem.

Kiedy nawozić pasternak?

W większości sytuacji nie trzeba w ogóle nawozić pasternaku w trakcie wzrostu. Jeśli jednak rośliny wyglądają słabo lub uprawiasz warzywo w tym samym miejscu od kilku sezonów, warto pomyśleć o lekkim wsparciu.

Podstawowe zasady są następujące:

Lekka dawka dobrze przerobionego kompostu wymieszana z glebą 2-3 tygodnie przed siewem
W okresie wegetacji – brak dodatkowego nawożenia, jeśli ziemia jest w miarę żyzna
Ewentualnie lekko rozcieńczony nawóz płynny jednorazowo w połowie sezonu, jeśli liście są bardzo jasne
Cienka warstwa kompostu wokół roślin pod koniec lata, jeśli korzenie nadal rosną

Uprawa pasternaku to myślenie kilka miesięcy do przodu. Najważniejsze nawożenie dostarczasz przed siewem nasion, a w trakcie sezonu liczy się głównie regularne podlewanie i przerzedzanie siewek.

Objawy przenawożenia i niedoborów

Pasternak sam pokaże Ci, czy ma odpowiednią ilość składników odżywczych. Uważnie obserwuj zarówno korzenie, jak i liście przez cały okres uprawy.

Bujna nać i małe lub rozgałęzione korzenie: najczęściej efekt zbyt dużej ilości azotu lub świeżego nawozu
Jasne, żółtawe liście: mogą oznaczać niedobór azotu lub zbyt zimną, mokrą glebę
Słaby, powolny wzrost: ogólny niedobór składników, albo zbyt suchą ziemię
Brązowe, gnijące plamy w górnej części korzenia: zazwyczaj objaw niedoboru boru, czyli tzw. zgorzeli serca
Ciemne, zagłębione plamy na ramieniu lub boku: może to być parch pasternaku, pojawiający się często przy braku równowagi nawożenia

Odpowiednia ilość wody jest ściśle powiązana z przyswajaniem składników. Kiedy gleba przesycha, roślina nie może pobrać nawet dostępnej już w ziemi „naukszy”. Dlatego pasternak zwykle lepiej reaguje na regularne podlewanie niż na dokładanie nawozów.

Więcej o tym znajdziesz w naszym poradniku podlewanie pasternaku.

Bor i zgorzel serca u pasternaku

Jednym z najważniejszych problemów pokarmowych u pasternaku jest niedobór boru, objawiający się zgorzelą serca. Charakterystyczne są brązowe, gnijące partie na górze korzenia, podczas gdy reszta pasternaku wydaje się zdrowa. Braki boru najczęściej pojawiają się w lekkich, piaszczystych glebach, przy wysokim pH lub po okresach silnej suszy.

Zapobiegniesz zgorzeli serca, zapewniając równomierne podlewanie przez cały sezon i wprowadzając do gleby dobrze przerobiony kompost, który naturalnie zawiera śladowe ilości boru.

Więcej o objawach i profilaktyce przeczytasz w artykule choroby pasternaku.